CHP Kendi Kurduğu Oyunun Labirentinde Kaybolan Parti

CHP son bir haftada öyle bir sahne kurdu ki, bu sahnenin dekoru bile partinin kendi iç çekişmelerinin gölgesinde karardı. Kılıçdaroğlu yönetiminin, Özgür Özel’e destek veren bazı il başkanlarının yerine “yeni yüzler” aradığı iddiası, partinin kendi içindeki fay hatlarının artık gizlenemez bir gürültüyle kırıldığını gösteriyor.

1. Kendi kendini tüketen bir yapı

CHP’nin yıllardır sırtında taşıdığı en ağır yük, dışarıdaki rakipleri değil; içerideki bitmek bilmeyen hizip savaşları. Bu hafta yaşananlar, bu gerçeği bir kez daha yüzümüze çarptı:

• Parti içindeki klikler, birbirini gölgelemeye çalışan aktörler gibi sahnenin ortasında çarpışıyor.
• Özel’e destek veren il başkanlarının “uyarıldığı”, hatta yerlerine alternatif arandığı iddiası, partinin kendi damarlarını kesmesi gibi.
• Taban ise bu tabloyu izlerken, “Yine mi aynı oyun? Yine mi koltuk kavgası?” diye iç geçiriyor.

CHP, kendi içindeki bu çekişmeyle adeta kendi kendini tüketen bir ateşe dönüşüyor.

2. AKP’nin beklediği rüzgâr nihayet esiyor

Siyaset bazen satranç gibidir; bazen de rakibin hata yapmasını bekleyen sabırlı bir avcı oyunu. AKP’nin yıllardır beklediği rüzgâr, CHP’nin kendi içinden esmeye başladı:

• Parti içi kavga büyüdükçe, iktidarın eline altın değerinde propaganda malzemesi geçiyor.
• “Kendi evini yönetemeyen ülkeyi nasıl yönetecek?” söylemi daha gür bir sesle dolaşıma giriyor.
• CHP’nin enerjisi, iktidara karşı mücadeleye değil, kendi içindeki gölgelerle savaşmaya harcanıyor.

AKP’nin stratejisi basit: CHP kendi kendini yaralarken, onlar sadece yaranın derinleşmesini izliyor.

3. İl başkanlarının öfkesi: “Bir kişiyi bile görevden alırlarsa kıyamet kopar”

Haberlerde geçen bu ifade, aslında buzdağının görünen kısmı. 74 il başkanının Özel’e destek açıklaması yaptığı bir tabloda, tek bir görevden alma bile zincirleme bir kırılmaya yol açabilir.

Bu, partinin iç barışını tamamen paramparça edebilecek bir hamle olur.

4. CHP’nin en büyük düşmanı dışarıda değil

Son bir haftanın özeti şu acı gerçeği fısıldıyor:

• CHP’nin en büyük rakibi AKP değil; kendi içindeki güç savaşları.
• Koltuk hesapları, kişisel hırslar ve hizipçilik, partiyi yıllardır olduğu yerde tutuyor.
• AKP’nin ekstra bir çaba göstermesine bile gerek kalmıyor; CHP kendi kendini zayıflatıyor.

5. Sonuç: Kendi kurduğu oyuna kendi düşen bir parti

Bu tabloyu edebi ama sert bir dille özetlemek gerekirse:

CHP, kendi içindeki ihtirasların ağırlığı altında eziliyor.Parti içi çekişmeler, AKP’nin yıllardır kurmaya çalıştığı “CHP’yi birbirine düşürme” planını kolaylaştırıyor.CHP, kendi kurduğu oyunun labirentinde kaybolmuş bir yolcuya dönmüş durumda.